Διαδικτυακό Σεμινάριο για την παχυσαρκία, από το Κέντρο Θεραπειών "Διάθεση" : ένας εμπλουτιστικός διεπιστημονικός διάλογος

 Το Σάββατο 20 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το Διαδικτυακό Σεμινάριο με τίτλο: "Παχυσαρκία: μπορεί η θεραπευτική πρόκληση να γίνει θεραπευτική πρόσκληση;", το οποίο διοργανώθηκε από το Κέντρο Θεραπειών "Διάθεση".

Στο σεμινάριο είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε εισηγητές όλων των συναφών ειδικοτήτων, με εμπειρία και εξειδίκευση στον τομέα τους,  έχοντας έτσι την ευκαιρία να προσεγγίσουμε αρκετές από τις πιο σημαντικές πτυχές της πολύσυνθετης αυτής νόσου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ανησυχία προκάλεσαν τα δεδομένα για τον διαρκώς αυξανόμενο αριθμό των ατόμων που εμφανίζουν παχυσαρκία ή υπερβάλλον βάρος, καθώς σύμφωνα με τη βιβλιογραφία που παρουσιάστηκε, μέσα στην επόμενη δεκαετία 1 στους 2 ανθρώπους παγκοσμίως αναμένεται να είναι υπερβάρος ή παχύσαρκος, ενώ νοσογόνο παχυσαρκία αναμένεται να εμφανίσει 1 στους 4 ανθρώπους παγκοσμίως.

Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου συζητήθηκαν εκτενώς θέματα όπως η κόπωση και η απογοήτευση που συχνά βιώνουν τα παχύσαρκα άτομα, μετά από τις επανειλημμένες και συχνά αποτυχημένες προσπάθειες απώλειας βάρους, καθώς και η ελπίδα που προσφέρουν για πρώτη φορά οι φαρμακευτικές αγωγές για την παχυσαρκία.

Τονίστηκε, επίσης, ότι η σύγχρονη προσέγγιση για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας δεν είναι πλέον "βαροκεντρικη" , δεν εστιάζει δηλαδή αποκλειστικά στη μείωση του δείκτη της ζυγαριάς, αλλά είναι "υγειοκεντρική" και στοχεύει στη βελτίωση των καρδιομεταβολικών δεικτών, της ποιότητας ζωής και της λειτουργικότητας του ατόμου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε μάλιστα το γεγονός ότι στα σύγχρονα διατροφολογικά πρωτόκολλα, συνιστάται να ζητιέται καταρχήν η άδεια του ατόμου, προκειμένου να συζητηθεί το βάρος του.

Παράλληλα, επισημάνθηκε και από τους ειδικούς ψυχικής υγείας η ανάγκη προσδιορισμού ρεαλιστικών στόχων ως προς την απώλεια βάρους, προκειμένου να αποφευχθεί η δυσαρέσκεια και η εγκατάλειψη της προσπάθειας.

Όλοι οι εισηγητές τόνισαν την άμεση και αμφίδρομη σύνδεση της παχυσαρκίας με την ψυχική υγεία του πάσχοντος ατόμου και την ειδική συσχέτισή της με τη διαταραχή της επεισοδιακής υπερφαγίας, την κατάθλιψη, τις αγχώδεις διαταραχές, αλλά και την αυτοκτονικότητα. Ως εκ τούτου, η σημασία της στενής συνεργασία μιας διακλαδικής θεραπευτικής ομάδας (που πρέπει να περιλαμβάνει τις ειδικότητες του διατροφολόγου , του σωματικού γιατρού, όπως και του ψυχιάτρου και του ψυχοθεραπευτή) κρίνεται καθοριστική για την αποτελεσματική θεραπευτική πλαισίωση των παχύσαρκων ατόμων.

Ευχαριστούμε θερμά τη Φ. Πρεβέντη, την Χρ. Κυριακούλη, την Χ. Μπαλαδήμα και την Χρ. Βαλλιανάτου για τις γνώσεις και την εμπειρία τους που μοιράστηκαν μαζί μας, καθώς και όλους τους συμμετέχοντες για το ενδιαφέρον και τα καίρια ερωτήματά τους, που συνετέλεσαν στη συνδιαμόρφωση ενός πολύπλευρου και εμπλουτιστικού διαλόγου !